Het project wordt uitgevoerd door het Associate lectoraat Wilde Dieren, onder leiding van associate lector Martijn Weterings. Het onderzoek is ontstaan op initiatief van schapenhouder Henry Hoiting uit Appelscha, die een eigen wolfwerend raster ontwikkelde en de afgelopen twee jaar geen schapen meer verloor aan wolven.

Gedrag van wolven centraal

Hoewel er veel bekend is over de werking van verschillende rasters, is er wereldwijd nog nauwelijks onderzoek gedaan naar wat een wolf precies doet wanneer hij een hek verkent. Weterings vertelt aan de NOS: “We gaan voor het eerst in kaart brengen hóé een wolf zo’n hek benadert: hoe lang ze blijven, of ze contact maken, of ze erop proberen te springen, en na hoeveel tijd ze eventueel terugkomen. Dat gedrag is een blinde vlek.” Met camera’s worden de ontmoetingen vastgelegd.

Henry Hoiting vertelt aan de NOS:

“Het is fantastisch dat HVHL dit onderzoek doet. Ik ben als een kind zo blij dat we samen kunnen ontdekken welke factoren van mijn raster het beste werken. Daarmee kunnen we niet alleen ons eigen vee beter beschermen, maar waarschijnlijk ook andere veehouders helpen.”

Praktijkgericht onderzoek

Het onderzoek moet bijdragen aan beter begrip van de wolf in Nederland en aan praktische handvatten voor veehouders in wolvengebieden. Weterings: “Het draagvlak rondom de wolf staat onder druk. Als we beter weten wat werkt, kunnen we onzekerheid wegnemen en veehouders helpen om hun dieren veilig te houden.”

Hoiting test zijn raster met een stroommeter en een wolvenpels, foto door Tiete Sijens:

In het voorjaar organiseert HVHL regionale avonden om de eerste resultaten te delen met veehouders, omwonenden en andere betrokkenen.